Polski performance

Polski performance

Performance w Polsce pojawił się w http://www.printexpress.pl latach 70., a dokładnie w 1978 roku, kiedy został zorganizowany festiwal tej formy sztuki pod nazwą International Artists Meeting w studenckiej Galerii Riviera-Remont w Warszawie. Przyjechało wielu zagranicznych artystów takich jak Alison Knowles, Tibor Hajas, którzy wprowadzili do Polski taki rodzaj sztuki. Wprowadzenie tej formy wywołało dyskusję na temat jej formy, wad i zalet. Performance był sztuką najbardziej swobodną, nie dało się go zaliczyć do określonych norm. Performance wolny był od rywalizacji w sztuce, od krytyków, od sztywnych reguł.

Nie reguły związane ze sztuką były ważne, ale wyraz uczuć i myśli artysty. W latach 60. w Polsce happeningi organizował między innymi Tadeusz Kantor. Przez zmiany w teatrze lat 70. część happeningu przeszła właśnie do teatru. Jerzy Bereś, który brał udział w happeningach Kantora, jednak tworzył też własne akcje o patetycznym, poważnym charakterze. W latach 70. performance rozwijał się głównie w Warszawie, ponieważ była ona miastem dużym, ale też otwartym. Nie było liderów, wielu artystów zajmowało się sztuką żywą.

Performance był szczególnie popularny wśród ludzi młodych, studentów.

Po zmianie systemu, po 1989 roku, coraz częściej organizowano spotkania artystów zajmujących się sztuką żywą. Organizowano warsztaty sztuki żywej i plenery. Wszelkie spotkania były punktem wymiany myśli poglądów i przemyśleń między twórcami. Performance był sztuką nie-awangardową, ponieważ szukał nowego sposobu kontaktu artysty z widzami. W tej formie granica między sztuką a życiem artysty zaciera się.

– autor artykułu